ரயில்வே ஊழியர்கள் (ஒழுக்கம் மற்றும் மேல்முறையீடு) விதிகள், 1968 இன் விதி 801, ரயில்வே பாதுகாப்புப் படையின் எந்தவொரு உறுப்பினரையும் விதிகளின் பொருந்தக்கூடிய தன்மையிலிருந்து குறிப்பாக விலக்கியுள்ளது என்று நீதிபதிகள் சி.வி. கார்த்திகேயன்  மற்றும்  நீதிபதி ஆர். விஜயகுமார் ஆகியோர் அடங்கிய மதுரை அமர்வு   குறிப்பிட்டது. எனவே, படையின் உறுப்பினருக்கு எதிரான எந்தவொரு ஒழுங்கு நடவடிக்கை அல்லது தண்டனையும் ரயில்வே பாதுகாப்புப் படைச் சட்டம் மற்றும் அதில் பரிந்துரைக்கப்பட்ட விதிகளின் கீழ் வரும் என்று பெஞ்ச் குறிப்பிட்டது.

”  மேற்கண்ட விதிகளை ஆய்வு செய்தால், ரயில்வே பாதுகாப்புப் படையைச் சேர்ந்த ஒருவருக்கு எதிரான எந்தவொரு ஒழுங்கு நடவடிக்கை அல்லது தண்டனையும், ரயில்வே பாதுகாப்புப் படைச் சட்டம், 1957 இன் விதிகளின் கீழ் மத்திய அரசால் உருவாக்கப்பட்ட விதிகளின் கீழ் மற்றும் அதில் பரிந்துரைக்கப்பட்ட நடைமுறையின்படி மட்டுமே தொடங்கப்பட வேண்டும் என்பதைத் தெளிவாகக் குறிக்கிறது ” என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

திருச்சிராப்பள்ளி ரயில்வே பாதுகாப்புப் படையின் பிரிவு பாதுகாப்பு ஆணையர் மற்றும் ஒழுங்குமுறை ஆணையம் முனியாண்டி என்ற ஊழியர் மீது பிறப்பித்த குற்றப்பத்திரிகையை ரத்து செய்த தனி நீதிபதியின் உத்தரவுக்கு எதிரான மேல்முறையீட்டை நீதிமன்றம் விசாரித்து வந்தது.

முனியாண்டி ஆரம்பத்தில் 1997 ஆம் ஆண்டு RPF-ல் கான்ஸ்டபிளாக நியமிக்கப்பட்டார், பின்னர் தலைமை கான்ஸ்டபிளாக பதவி உயர்வு பெற்றார். குற்றப்பத்திரிகையின்படி, முனியாண்டி தனது பணிப் புள்ளியை விட்டு வெளியேறிவிட்டதாகவும், RPF-ன் உதவி பாதுகாப்பு ஆணையருடன் வாக்குவாதத்தில் ஈடுபட்டதாகவும் குற்றம் சாட்டப்பட்டது.

குற்றப்பத்திரிகைக்கு எதிராக முனியாண்டி ரிட் மனு தாக்கல் செய்திருந்தார், மேலும் குற்றப்பத்திரிகை வெளியிடப்பட்ட அதே நாளில் விசாரணை அதிகாரி நியமிக்கப்பட்டார் என்றும், இது ரயில்வே ஊழியர் விதிகளுக்கு எதிரானது என்றும் வாதிட்டார். விதிகளின்படி, ஒரு குற்றமற்ற ரயில்வே ஊழியருக்கு சுமத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளுக்கு பதிலளிக்கும் வகையில் எழுத்துப்பூர்வ அறிக்கையை சமர்ப்பிக்க குறைந்தபட்சம் 10 நாட்கள் அவகாசம் அளிக்க வேண்டும் என்று அவர் வாதிட்டார்.

முனியாண்டிக்கு வாய்ப்பு வழங்கப்படவில்லை என்று குறிப்பிட்ட தனி நீதிபதி, இந்த மனுவை அனுமதித்தார். இதனால் குற்றப்பத்திரிகையை ரத்து செய்து, ஊழியர் தனது விளக்கம் மற்றும் துணை ஆவணங்களை தாக்கல் செய்ய 10 நாட்கள் அவகாசம் அளிக்குமாறு அதிகாரிகளுக்கு உத்தரவிட்டார்.

On appeal, the Disciplinary Authority argued that the Railway Servants Rules were not applicable to the members of RPF and were governed by the Railway Protection Force Act, 1957 and the corresponding Railway Protection Force Rules, 1987. It was further submitted that as per Rule 153.2.1 of the Railway Protection Force Rules 1987, the disciplinary authority was permitted to appoint an Enquiry Officer after examining the grounds of imputation of misconduct and misbehaviour.

The disciplinary authority thus argued that the chargesheet issued against the employee was in strict conformity with the applicable rules of service.

While the court agreed that the employee was not governed by the Railway Servant Rules, the court noted that the chargesheet was issued after a delay of nearly seven and half months, for which no explanation was provided. The court noted that this inordinate and unexplained delay in initiating disciplinary proceedings casts a doubt on the seriousness of urgency of the allegations.

The court noted that the infraction on the part of the employee was minor in nature and did not warrant initiation of major penalty proceedings. Noting that the employee had retired, the court thought it would be prudent and appropriate to put the entire matter to rest.

Thus, while the court differed with the view of the single judge with respect to the applicability of Railway Servant Rules, the court was not inclined to interfere with the order of the single judge quashing the chargesheet.

Counsel for Appellant: Mr. K. Gokul

Counsel for Respondents: Mr. N. Tamilmani

Case Title: The Divisional Security Commissioner and Disciplinary Authority and Others v. K Muniyandi

Citation: 2025 LiveLaw (Mad) 331

Case No: W.A.(MD)No.489 of 2020